Sztuczna inteligencja w edukacji i uczciwość akademicka: rozprawka argumentacyjna w polskim kontekście szkolnym

Współczesna edukacja znajduje się w fazie transformacji cyfrowej, gdzie sztuczna inteligencja staje się nieodłącznym elementem procesu dydaktycznego. Zmiana ta wymusza na instytucjach oświatowych weryfikację dotychczasowych metod sprawdzania wiedzy oraz postaw etycznych uczniów.

Problem uczciwości akademickiej nabiera nowego znaczenia, gdy narzędzia generatywne oferują możliwość tworzenia tekstów imitujących pracę własną. Zjawisko to stawia pod znakiem zapytania dotychczasowe techniki weryfikacji autorstwa prac pisemnych.

Celem niniejszej rozprawki jest analiza wpływu narzędzi opartych na AI na standardy etyczne w edukacji. Praca koncentruje się na wykazaniu, że technologia może być wsparciem, jeśli zostanie odpowiednio uregulowana.

Metodologicznie praca opiera się na syntezie globalnych trendów technologicznych oraz analizie polskich wyzwań systemowych. Uwzględniono wnioski dotyczące motywacji uczniów wynikające z badań nad wspomaganym uczeniem się (Lee et al., 2023).

Oczekuje się, że wnioski płynące z analizy wskażą na konieczność zmiany podejścia z represyjnego na wspierające. Kluczowe jest zrozumienie, że zakazywanie technologii jest mniej skuteczne niż jej świadome włączanie do programu nauczania [3].

Struktura pracy obejmuje analizę teoretyczną mechanizmów AI, dyskusję nad dylematami etycznymi oraz ocenę możliwości wdrożenia nowych standardów w polskim systemie szkolnym. Całość domyka podsumowanie rekomendacji dla kadry pedagogicznej [1].