2.3. Wpływ procesów refundacyjnych na wzorce preskrypcji i racjonalizację ordynacji leków
Funkcjonowanie mechanizmów refundacyjnych w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia wywiera bezpośredni wpływ na strukturę ordynacji produktów leczniczych przez lekarzy praktyków. Zmiany w wykazach leków refundowanych oraz wprowadzenie szybkich testów diagnostycznych w podstawowej opiece zdrowotnej modyfikują zachowania preskrypcyjne, co potwierdzają obserwacje dotyczące stabilizacji oraz ponownego wzrostu konsumpcji określonych grup antybiotyków w lecznictwie otwartym [1]. Jednocześnie mechanizmy kształtowania list oczekujących pełnią funkcję pozacenowego racjonowania dostępu do diagnostyki specjalistycznej i terapii szpitalnych, tworząc barierę czasową w rozpoczęciu leczenia [5]. Wzajemne oddziaływanie zasad refundacji oraz czasu oczekiwania na konsultacje specjalistyczne sprawia, że pacjenci nierzadko napotykają ograniczenia w uzyskaniu optymalnej terapii w odpowiednim stadium choroby. Zarządzanie listami oczekujących wymaga zatem uwzględnienia nie tylko limitów finansowych nakładanych na świadczeniodawców, lecz także monitorowania zmian we wzorcach stosowania leków, które mogą wynikać z odraczania wizyt diagnostycznych. Racjonalizacja polityki lekowej płatnika publicznego powinna opierać się na komplementarnym łączeniu instrumentów negocjacji cenowych z programami skracania czasu dostępu do procedur kwalifikacyjnych.